Όταν ο Αθανάσιος Δημουλάς από την Καλαμπάκα έφτασε μετανάστης στη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών, το 1908, καταφέρνοντας σχεδόν μία δεκαετία αργότερα να ανοίξει το δικό του μαγαζί, δεν φανταζόταν, ασφαλώς, ότι εκείνο το μπακάλικο θα αποτελούσε σήμερα μία αλυσίδα με 90 σούπερ μάρκετ που αξίζει 8 δισ. δολάρια. Πολύ περισσότερο, δεν φανταζόταν οι επόμενες γενιές της οικογένειάς του θα έλυναν τις διαφορές τους για αυτή την εταιρεία που ξεχωρίζει στην αμερικανική αγορά για τις χαμηλές τιμές και τους χαρούμενους υπαλλήλους της, πότε στις αίθουσες των δικαστηρίων και πότε με μπουνιές.
Αυτή ακριβώς η μακροχρόνια οικογενειακή διαμάχη απασχολεί από την Τρίτη την δικαιοσύνη, για μία ακόμα φορά, καθώς δικαστήριο καλείται να αποφασίσει εάν ο πρώην CEO της Market Basket, Άρθουρ Τ. Δημουλάς εκδιώχθηκε άδικα από την εταιρεία από τις τρεις αδερφές του.
Ο επί 17 χρόνια CEO, που είναι γνωστός στην περιοχή της Βοστώνης ως «Artie T.» και ιδιαίτερα αγαπητός, ισχυρίζεται ότι εκδιώχθηκε από την εταιρεία όταν οι αδερφές του οργάνωσαν ένα επιχειρηματικό πραξικόπημα. Όμως, σύμφωνα με το Bloomberg, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Market Basket τον κατηγορούν ότι υιοθετεί τακτικές bullying και τους κρατά στο σκοτάδι όταν λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις για την εταιρεία.
Ο Δημουλάς ελέγχει το 28% της Market Basket και είναι ιδιαίτερα αγαπητός ανάμεσα στους εργαζόμενους της εταιρείας, αφού τους προσφέρει καλή ασφαλιστική κάλυψη και μερίδιο από τα κέρδη. Μάλιστα, πολλοί τον αποκαλούν «ο CEO του λαού».
Οι αδερφές του, όμως, που δεν συμμετέχουν στο δ.σ., ελέγχουν το 60% των μετοχών της εταιρείας και επικρίνουν το διοικητικό στυλ.
Η δίκη που ξεκίνησε την Τρίτη καλείται να αποφασίσει εάν τα μέλη του δ.σ., τα οποία πρόσκεινται στις αδερφές Δημουλά, ενήργησαν κακόπιστα, τον Μάιο, όταν έθεσαν τον CEO και ορισμένους διευθυντές σε άδεια μετ’ αποδοχών, μετά την αποτυχία μιας διαμεσολάβησης. Τον Σεπτέμβριο, το διοικητικό συμβούλιο κατέθεσε αγωγή, με τον ισχυρισμό ότι ο Δημουλάς αρνήθηκε να τους ενημερώσει για τις κινήσεις στα 90 καταστήματά του και προσπάθησε να προκαλέσει απεργία, ως απάντηση στην απομάκρυνσή του. Τον Οκτώβριο, ο Δημουλάς υπέβαλε ανταγωγή, ζητώντας την επαναπρόσληψή του.
«Η κακή πίστη μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αποδειχθεί», εξήγησε μιλώντας στο Bloomberg ο Charles Elson, συνταξιούχος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ, ο οποίος ίδρυσε το Weinberg Center for Corporate Governance του πανεπιστημίου. «Η υπόθεση θα κριθεί στο αν ο κ. Δημουλάς απολύθηκε λόγω κάποιας προσωπικής μνησικακίας ή αν το διοικητικό συμβούλιο είχε νόμιμο λόγο να τον απολύσει προς το συμφέρον της εταιρείας».
«Ανεξάρτητα από το πόσο επιτυχημένη είναι η εταιρεία, ένας διευθύνων σύμβουλος δεν μπορεί να λειτουργεί ως one-man show και να αποκρύπτει ζωτικές πληροφορίες από το διοικητικό συμβούλιο, το οποίο, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Ντέλαγουερ, έχει την ευθύνη της επίβλεψης και της διαχείρισης των υποθέσεων της εταιρείας», ανέφερε το διοικητικό συμβούλιο σε ανακοίνωσή του. «Ο κ. Δημουλάς διηύθυνε την Market Basket σαν να ήταν δική του και μόνο δική του, παρόλο που ήταν μόνο μειοψηφικός μέτοχος, και εμπόδισε τους άλλους μετόχους και το διοικητικό συμβούλιο από οποιαδήποτε ουσιαστική συμμετοχή».
Κατά την πρώτη ημέρα της δίκης, ο πρόεδρος του δ.σ., Jay Hachigian, είπε ότι οι αδερφές Δημουλά ένιωσαν αποκλεισμένες και χωρίς κανένα δικαίωμα λόγου πάνω στον τρόπο με τον οποίο διοικούσε την εταιρεία ο Artie T., για αυτό και διόρισαν ανεξάρτητα μέλη στο δ.σ., προκειμένου να υπάρχει καλύτερη εποπτεία.
Σύμφωνα με τον Hachigian, το δ.σ. ανησυχούσε ότι ο Δημουλάς θα διοργάνωνε απεργία ή μποϊκοτάζ σε βάρος της εταιρείας, λόγω της απομάκρυνσής του.
Άλλωστε, κάτι τέτοιο έχει γίνει και στο παρελθόν, αφού η οικογενειακή διαμάχη μετρά πια δεκαετίες, με τους απογόνους του Αθανάσιου Δημουλά να λύνουν κάποιες φορές τις διαφωνίες τους ακόμα και με μπουνιές. Το 2014, όταν ένας ξάδερφός του επιχείρησε ανεπιτυχώς να τον διώξει από τη θέση του CEO, οι εργαζόμενοι της Market Basket απείχαν από τα καθήκοντά τους για έξι εβδομάδες, κάτι που σύμφωνα με τον Hachigian, προκάλεσε μεγάλη ζημιά στην εταιρεία και την οδήγησε κοντά στη χρεοκοπία. Πέρυσι, ο Δημουλάς διοργάνωσε μια γιορτή για τη συμπλήρωση 10 ετών από εκείνη τη διαμαρτυρία, παρότι είχε σαφείς οδηγίες από το δ.σ. να μην το κάνει.
Τελικά, εκείνη η διαμάχη έληξε όταν ο ξάδερφος Άρθουρ Σ. Δημουλάς συμφώνησε να πουλήσει το ποσοστό του στον Άρθουρ Τ. Δημουλά και τις αδερφές του, αντί 1,5 δισ. δολαρίων.
Όμως, η εκεχειρία δεν κράτησε για πολύ. Οι τρεις αδερφές κατηγόρησαν τον Artie T. ότι διοικεί με δικτατορικό στυλ και διόρισαν ανεξάρτητα μέλη στο δ.σ. Αυτοί, ωστόσο, κατηγορούν τώρα τον Δημουλά ότι δεν τους ενημέρωνε για θέματα προϋπολογισμού, δαπανών και της αναζήτησης του διαδόχου του.
Σύμφωνα με έγγραφα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο, ο Δημουλάς φέρεται να είπε στο δ.σ. ότι «υπάρχει μόνο ένα αφεντικό στην εταιρεία. Όχι δύο. Όχι τρία. Όχι πέντε».
