Στο ακριτικό Κιλκίς, ένας νέος φοιτητής φυσικοθεραπείας αποφασίζει να δώσει αίμα για πρώτη φορά. Σήμερα, 18 χρόνια μετά, ο Θεολόγος Ζώτος είναι Πρόεδρος της ΠΟΣΕΑ και Γενικός Γραμματέας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εθελοντικής Αιμοδοσίας.
«Το αίμα δεν αγοράζεται. Δίνεται από άνθρωπο σε άνθρωπο», λέει, και αυτή η απλή αλήθεια καθορίζει κάθε του βήμα.
Συμπληρώνει, μάλιστα: «Η εθελοντική αιμοδοσία είναι πολιτισμός. Eνώνει λαούς και υπερβαίνει κάθε διαφορά». Μέσα από την ιστορία του, καταλαβαίνεις πως η προσφορά αίματος δεν είναι μόνο πράξη ανθρωπιάς, αλλά και ένα ταξίδι που κανείς θα έλεγε πως αλλάζει ζωές.
Τι σας ώθησε να αφιερώσετε τη ζωή σας στην εθελοντική αιμοδοσία;
Μια προσωπική εμπειρία, στάθηκε η αφορμή αρχικά για να εμπνευστώ από την ιδέα της εθελοντικής προσφοράς αίματος και να γίνω αιμοδότης σε ηλικία είκοσι δύο ετών. Από εκεί και έπειτα, το σύμπαν συνωμότησε και προέκυψαν στη ζωή μου όλα αυτά τα υπέροχα.
Εντάχθηκα το 2012 στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ερυθρού Σταυρού Κιλκίς , αναλαμβάνοντας τον Τομέα αιμοδοσίας του τοπικού τμήματος. Έπειτα, ακολούθησε η συνεργασία με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών Π.Ο.Σ.Ε.Α. και της οποίας, μετά απο σκληρή δουλειά δεκαπέντε ετών, έχω τη τιμή να είμαι ο νέος Προέδρος της (αμισθί και εθελοντικά).
Το 2023 εκλέχτηκα Γενικός Γραμματέας του Παγκοσμίου Οργανισμού Αιμοδοσίας μετά απο εκλογική διαδικασία στη Ρώμη της Ιταλίας, Στην Πανελλήνια Ομοσπονδία, διαδέχτηκα τον κ. Χρήστο Πρωτόπαπα μετά από είκοσι ένα χρόνια στην προεδρεία ο οποίος μέχρι και σήμερα βρίσκεται δίπλα μας και δίπλα μου σε κάθε βήμα και συνδράμει στην όποια προσπάθεια με τις πολύτιμες γνώσεις και τη τεράστια εμπειρία του ως Επίτιμος Πρόεδρος της Π.Ο.Σ.Ε.Α. Του οφείλουμε όλοι πολλά.
Πώς προσπαθείτε να «ξεκλειδώσετε» τη συμμετοχή των ανθρώπων, καθώς σε πολλούς φαίνεται τρομακτικό το να δίνεις αίμα;
Η ΠΟΣΕΑ υλοποιεί ετησίως δεκάδες δράσεις για την ενημέρωση της κοινής γνώμης και την προσέλκυση νέων εθελοντών αιμοδοτών, εφαρμόζοντας τον στρατηγικό σχεδιασμό της (ημερίδες, συνέδρια, επισκέψεις σε σχολεία, πανελλήνια λαμπαδηδρομία, αμφικτιονία, συνέδρια νέων, καμπάνιες, πανελλήνιους διαγωνισμούς για μαθητές, συνεργασίες με την τοπική αυτοδιοίκηση, την εκκλησία, την πολιτεία, κ.α.).
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η Συμβουλευτική Επιτροπή της Ομοσπονδίας η οποία αποτελείται από κορυφαίους επιστήμονες και προσωπικότητες της χώρας διαφόρων ειδικοτήτων όπως ιατρούς, καθηγητές, ψυχολόγους, εκπαιδευτικούς, εκπροσώπους της εκκλησίας, δημοσιογράφους κ.α.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που βλέπετε σήμερα στην ανάπτυξη της εθελοντικής αιμοδοσίας στην Ελλάδα και διεθνώς;
Θεωρώ πως στη χώρα μας , η Εθελοντική αιμοδοσία θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία ή έστω να καλλιεργείται στους μαθητές από την παιδική ηλικία μέσω των οργανωμένων και συντονισμένων δράσεων ενημέρωσης, ξεκινώντας από το νηπιαγωγείο σε μορφή παραμυθιού και παιχνιδιού και έπειτα στο δημοτικό και το γυμνάσιο μέσω διαδραστικών εργαστήριων και οπτικοακουστικού, εκπαιδευτικού υλικού.
Έτσι, το παιδί φθάνοντας στο λύκειο και οδεύοντας στην ηλικία των 18 θα είναι πλέον έτοιμο για να γίνει
συνειδοποιημένος εθελοντής αιμοδότης και να ξεκινήσει το μαγικό ταξίδι στην ανιδιοτελή προσφορά αίματος προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, που αποτελεί την ύψιστη έμπρακτη πράξη αγάπης.
Το αίμα δεν αγοράζεται και δεν παράγεται σε κανένα εργαστήριο. Προσφέρεται μόνο, από άνθρωπο σε άνθρωπο . Γι’ αυτό χαρακτηρίζεται και ως «δώρο ζωής».
Στην πορεία σας έχετε συνεργαστεί με διαφορετικούς οργανισμούς και πολιτισμούς. Τι σας έχει διδάξει η διεθνής εμπειρία για την ανθρωπιά;
Διδάχτηκα πως η εθελοντική αιμοδοσία είναι πολιτισμός, ενώνει λαούς και λειτουργεί αμερόληπτα δίχως φυλετικές, κοινωνικές και πολιτικές διακρίσεις.
Επιπρόσθετα, μέσω των διαφόρων συνεργασιών, μας δίνεται η ευκαιρία να αντλούμε καλές πρακτικές και τις οποίες εφαρμόζουμε με τη σειρά μας στη χώρα μας, γεγονός που μας πηγαίνει ένα βήμα πιο μπροστά.
Ως φυσικοθεραπευτής, πώς σας έχει επηρεάσει προσωπικά η επαφή με ανθρώπους με ορατές και αόρατες αναπηρίες;
Έμαθα να κατανοώ πιο ουσιαστικά και εν τω βάθει το πρόβλημα του κάθε ανθρώπου και να τον αποδέχομαι με τα συν και τα πλην του.
Τι πιστεύετε ότι θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερα οι οργανισμοί υγείας και η κοινωνία ώστε η προσβασιμότητα να πάψει να είναι «προαιρετική»;
Πιστεύω ακράδαντα στην ορθή και ουσιαστική διαπαιδαγώγηση από το σπίτι με σωστή πληροφορία, αξίες και αρχές. Όταν το παιδί εξοικειωθεί με τη λέξη αναπηρία και όταν διδαχθεί να σέβεται το δικαίωμα της προσβασιμότητας των άλλων, τότε όλα θα είναι πολύ διαφορετικά και πιο « φωτεινά».
Καθημερινά βλέπουμε αυτοκίνητα παρκαρισμένα σε διαβάσεις ανάπηρων. Βλέπουμε, επίσης, υποστηρικτικά εργαλεία προσβασιμότητας, βανδαλισμένα από ανθρώπινα χέρια. Συναντάμε ανθρώπους που βρίσκουν την πόρτα κλειστή στον ιδιωτικό τομέα εργασίας λόγω της αναπηρίας τους.
Η αναπηρία συχνά ορίζεται από τα εμπόδια που δημιουργεί η κοινωνία και όχι το ίδιο το σώμα.
Αν μπορούσατε να στείλετε ένα μήνυμα στον Έλληνα πολίτη για τον εθελοντισμό και την κοινωνική προσφορά, ποιο θα ήταν;
Οι Έλληνες ευαισθητοποιούνται άμεσα κάθε φορά που προκύπτει κάποια μεγάλη κρίση (θεομηνίες , δυστυχήματα, κρίσεις κλπ). Ακόμη και στη καθημερινότητα, οι Έλληνες είναι αλληλέγγυοι μεταξύ τους, με τον γείτονα που βρίσκεται στην ανάγκη, με την ηλικιωμένη ή τον ηλικιωμένο που προσπαθεί να διασχίσει το
δρόμο καθώς και άλλα πολλά παραδείγματα που δεν απαριθμούνται σε λίγες σειρές.
Το μήνυμα που θα έστελνα στον Έλληνα πολίτη είναι να παραμένει όπως ακριβώς είναι και να γνωρίζει ότι υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω διεύρυνση στην προστασία του περιβάλλοντος, στη φιλοζωία και στη τακτική προσφορά αίματος.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που έχετε πάρει μέσα από την κοινωνική σας δράση;
Έμαθα να συνυπάρχω αρμονικά με τους ανθρώπους ανεξάρτητα από το επαγγελματικό και το κοινωνικό τους υπόβαθρο. Όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα στη ζωή. Στο διάβα της ζωής μας, πάντα θα έχουμε την ανάγκη από ένα χέρι. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά μια γυάλινη, επίπλαστη σφαίρα και καλό είναι να μείνουμε έξω από αυτήν.
Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα μας «τραβάει» σε πολλές κατευθύνσεις, πώς καταφέρνετε να συνδυάζετε οικογένεια, επαγγελματική ζωή και κοινωνική δράση;
Ο κάθε άνθρωπος διοχετεύει την ενέργεια του σε διαφορετικά πράγματα και ενδιαφέροντα .
Για εμένα, εδώ και χρόνια, το φυσικό μου περιβάλλον όπου δραστηριοποιούμε ενεργά είναι η εθελοντική αιμοδοσία και ό,τι την προάγει και την ανάγει.
Θεωρώ ότι καταφέρνω συχνά να τα συνδυάζω όλα με τον καλύτερο τρόπο, καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια για να ανταπεξέλθω με εργατικότητα, αξιοπρέπεια και σοβαρότητα.
Επίσης, όπως κάθε άνθρωπος έτσι και εγώ, εντοπίζοντας τα λάθη μου προχωρώ στην αυτοβελτίωσή μου . Χωρίς λάθη δεν εξελίσσεται ο άνθρωπος, αρκεί να τα αποδέχεται και ακομπλεξάριστα να «δουλεύει» πάνω σ΄ αυτά.
Τι θα θέλατε να θυμούνται οι άνθρωποι για εσάς πέρα από τους τίτλους και τις διακρίσεις;
Ότι υπήρχε κάποτε ένας νέος, οραματιστής, καταγόμενος από ένα ακριτικό χωριό του Κιλκίς ο οποίος προσπάθησε και αυτός από το δικό του μετερίζι, να συμβάλει στην ανάπτυξη της εθελοντικής και μη αμειβόμενης αιμοδοσίας στη χώρα μας.
Εάν μπορούσατε να συναντήσετε τον «νεαρό Θεολόγο», τι συμβουλή θα του δίνατε;
Θα τον συμβούλευα να κάνει ακριβώς τις ίδιες επιλογές, να σέβεται τις ανθρώπινες αξίες και αρχές όπως του τις μεταλαμπάδευσε η οικογένειά του, το συγγενικό του περιβάλλον αλλά και οι φίλοι του.
Έχω την ευλογία, πέρα από ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον να έχω στη ζωή μου επίσης σπουδαίους φίλους αλλά και συνεργάτες και τους οποίους ακούω πάντοτε και υιοθετώ τις όποιες υποδείξεις και παρατηρήσεις μου επισημαίνουν. Είναι ευλογία να έχει κανείς δίπλα του, σωστούς φίλους και συνεργάτες.
