Με την τιμή του χρυσού να κινείται οριακά πάνω από τα $4.000/oz, μέσα σε ένα στενό εύρος τιμών από τα $4.010 μέχρι τα $4.315, ακόμα και οι πιο συντηρητικοί και μακροπρόθεσμοι επενδυτές, αισθάνονται ιδιαίτερα ανήσυχοι. Αφού η συμπεριφορά του χρυσού θυμίζει περισσότερο περιφερειακή μετοχή, παρά το πιο σκληρό και διαχρονικό περιουσιακό στοιχείο.
Ο χρυσός έχει διασπάσει καθοδικά τόσο τον κινητό μέσο όρο των 200 ημερών ($4.403), όσο και αντίστοιχο των 50 ημερών ($4.176). Και διαπραγματεύεται κάτω από την «supertrend resistance», δηλαδή την μακροχρόνια αντίσταση των $4.135. Οι τεχνικοί αναλυτές προσδιορίζουν τις επόμενες ισχυρές στηρίξεις, σε περίπτωση που χαθούν τα $4.000, στα $3.980 και στα $3.940. Και ήδη η προχθεσινή μικρή καθοδική ενδοσυνεδριακή προσέγγιση στα $3.983, έχει προκαλέσει νέα κύματα ανησυχίας. Παράλληλα άλλοι δείκτες δίνουν την εικόνα μιας υπερπουλημένης αγοράς. Που αποτελεί ένδειξη ότι οι βραχυπρόθεσμες πιέσεις ενδέχεται να έχουν απορροφηθεί από τους αγοραστές.
Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με μια διαδικασία διόρθωσης της τιμής του χρυσού που ολοκληρώνεται ή με μια πλήρη κατάρρευση από τα υψηλά των $5.595/oz;
Η ανοδική έκρηξη της τιμής του χρυσού, η καταγραφή νέων υψηλών κορυφών και η βίαιη υποχώρηση των τιμών του, έχουν μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο οι επενδυτές αντιμετωπίζουν τον χρυσό. Ο χρυσός αποτελούσε μέχρι πριν από λίγους μόλις μήνες την ασφαλή επενδυτική επιλογή των εύπορων επενδυτών, το ισχυρό αποθεματικό όπλο των κεντρικών τραπεζιτών και την αντιστάθμιση απέναντι σε όλους τους κινδύνους, οικονομικούς και γεωπολιτικούς.
Όμως από το τρίτο τρίμηνο του 2025, ο χρυσός μετατράπηκε και σε ένα ελκυστικό βραχυχρόνιο επενδυτικό προϊόν το οποίο ακολουθούσε μια ανοδική διαδρομή προσφέροντας κέρδη και υπεραξίες σε μικροεπενδυτές και traders. Κυρίως σε επενδυτές που επέλεξαν να κινηθούν στο χρυσό μέσω εξειδικευμένων ETFs ή παράγωγα συμβόλαια. Δηλαδή σε επενδυτές που επέλεξαν τον λεγόμενο «χάρτινο» χρυσό.
Με αποτέλεσμα όλοι οι αναλυτές πλέον να αναφέρονται τόσο στην μακροπρόθεσμη τάση του χρυσού που εξαρτάται από τις κινήσεις κυβερνήσεων και κεντρικών τραπεζών, όσο και στην βραχυχρόνια τάση που έχει ως σημείο αναφοράς τους χρηματιστηριακούς επενδυτές. Οι οποίοι βλέπουν το χρυσό σαν ένα ακόμα χρηματιστηριακό και κερδοσκοπικό προϊόν, απογυμνωμένο από τη λάμψη και την αίγλη που διατηρούσε από τα αρχαία χρόνια.
Τι περίμεναν οι επενδυτές από τον χρυσό σε βραχυχρόνιο επίπεδο; Τον χρυσό να κερδίζει από τον κλυδωνισμό του δολαρίου. Να κερδίζει από τις γεωπολιτικές εντάσεις. Να κερδίζει από την ανοδική «τάση» που θύμιζε την μανία των κρυπτονομισμάτων, της τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Έλα όμως που στην πορεία αυτό το θετικό αφήγημα, άρχισε να χάνει τις βάσεις του.
Διότι ο χρυσός σε αντίθεση με τις μετοχές δεν προσφέρει εισοδήματα από πωλήσεις και δεν δίνει μερίσματα. Θέλει υπομονή και αναμονή. Δυο χαρακτηριστικά που σπάνια, συναντώνται στους μικροεπενδυτές.
Διότι το δολάριο τελικά δεν κλυδωνίστηκε. Και με δεδομένο ότι χρυσός κινείται ανάποδα από το δολάριο, αφού είναι το νόμισμα αποτίμησης του, η άνοδος του, οδήγησε σε πτώση του χρυσού.
Διότι συνολικά μεταβλήθηκε το πλαίσιο της νομισματικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο επίμονος πληθωρισμός και τα δημοσιονομικά ελλείμματα προεξοφλούν την είσοδο της Fed σε μια περίοδο υψηλότερων επιτοκίων και επομένως ισχυρότερου δολαρίου.
Αντιθέτως σε μακροχρόνιο ορίζοντα όλα παραμένουν σχεδόν αμετάβλητα. Η ζήτηση από τις κεντρικές τράπεζες παραμένει σταθερή. Η προσπάθεια μείωσης της εξάρτησης αρκετών οικονομιών από το δολάριο και από τα κρατικά αμερικανικά ομόλογα, συνεχίζεται, ανεξάρτητα από τη μεταβλητότητα της τιμής του χρυσού. Πιστοποιώντας ότι ο χρυσός λειτουργεί ως ένα στρατηγικό αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο, απαλλαγμένο από τον πιστωτικό κίνδυνο που ενσωματώνουν άλλα χρηματοοικονομικά μέσα.
Στις εκθέσεις των εξειδικευμένων οίκων που παρακολουθούν τα μέταλλα, τα σημεία κλειδιά για την ενδεχόμενη αρνητική πορεία της τιμής του χρυσού είναι τα υψηλότερα πραγματικά επιτόκια, το ισχυρό δολάριο, οι μειωμένες εισροές στα ETFs χρυσού και εξασθένηση της φυσικής ζήτησης από Κίνα και Ινδία.
Αντιθέτως η επάνοδος του χρυσού σε αισθητά υψηλότερα επίπεδα, σύμφωνα με τους ίδιους, θα στηριχθεί στη συνεχή αύξηση των κρατικών χρεών στις μεγάλες οικονομίες καθώς και στις αδιάληπτες αγορές χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες και αρκετές κυβερνήσεις αναδυόμενων οικονομιών που συνεχίζουν να αυξάνουν τα αποθέματά τους μειώνοντας την εξάρτησή τους από το δολαριακά συνδεδεμένα προϊόντα.
Οι εκτιμήσεις για την πορεία της τιμής του χρυσού των μεγαλύτερων επενδυτικών οίκων έχουν ως ακολούθως. Η J.P. Morgan βλέπει τα $5.000 – $5.250 μέσα στο 2026 και τα $5.400 -$6.300 μέσα στο 2027. Η UBS, τα $5.500 για το 2026 και τα $5.900 για το 2027. Η Bank of America δίνει τιμή στόχο τα $6.000 μέχρι το 2027, η Goldman Sachs, τα $4.900 για το 2026 και η Morgan Stanley τα $5.200 για το 2027.
Με δυο λόγια το ενδεχόμενο της πλήρους κατάρρευσης του χρυσού λόγω της απογοήτευσης των μικροεπενδυτών και της ανόδου του δολαρίου, δεν αποτυπώνεται ούτε και στα χειρότερα σενάρια των χρηματιστηριακών αναλυτών. Ίσα – ίσα, που με βάση τις τιμές στόχους που θέτουν, αποδόσεις από 25% μέχρι και 50% είναι εφικτές.
