Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο πολιτικό σκηνικό μέσω του νέου φορέα ΕΛ.Α.Σ. έρχεται να ανατρέψει τις ισορροπίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς και να δημιουργήσει νέα δεδομένα για το ΠΑΣΟΚ. Η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εξέλιξη που δεν μπορεί να αγνοήσει, καθώς για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια εμφανίζεται ένας πολιτικός πόλος με αναγνωρισιμότητα, κυβερνητική εμπειρία και δυνατότητα να διεκδικήσει τμήμα των ψηφοφόρων που κινούνται μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερης «προοδευτικής» παράταξης.
Το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη δεν είναι μόνο η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού. Είναι κυρίως το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος εξακολουθούν να δυσκολεύονται να αποκτήσουν δυναμική εξουσίας. Παρά τις κυβερνητικές φθορές που έχουν καταγραφεί κατά καιρούς, παρά τα άλυτα προβλήματα της στέγης και της ακρίβειας, που δεν είναι εξωγενή έτσι όπως προσπαθεί να μας πείσει η κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει να μειώσει ουσιαστικά την απόσταση που το χωρίζει από τη Νέα Δημοκρατία. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης εξακολουθεί να μην αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ ως εναλλακτική κυβερνητική λύση, ενώ η εικόνα του προέδρου του δεν φαίνεται να μεταβάλλει αυτή την αντίληψη. Δημοσκοπήσεις και κοινή γνώμη, δείχνουν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης υπολείπεται του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα καθώς αδυνατεί να «καβαλήσει» το άλογο της πρωθυπουργίας, ως προσωπικότητα. Στην Ελλάδα εκτός από κόμμα ψηφίζουμε και πρόσωπα. Και όλα αυτά γιατί; Γιατί δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά, επισταμένα με τα προβλήματα της κοινωνίας. Γιατί δεν έχει τεκμηριώσει σοβαρές απόψεις τεκμηριωμένες και να έχουν κοστολογηθεί ρεαλιστικά, ώστε να δώσουν στο ΠΑΣΟΚ την θέση ότι την επομένη των εκλογών, υπάρχει δυνατότητα διαχείρισης της εξουσίας.
Στο εσωτερικό του κόμματος, αν και δημόσια επικρατούν χαμηλοί τόνοι, δεν λείπουν οι προβληματισμοί. Στελέχη αναγνωρίζουν ότι μετά από χρόνια παρουσίας στην ηγεσία, τα εκλογικά και δημοσκοπικά αποτελέσματα παραμένουν κατώτερα των προσδοκιών που είχαν δημιουργηθεί όταν το ΠΑΣΟΚ άρχισε να ανακάμπτει. Η αδυναμία δημιουργίας ισχυρού πολιτικού ρεύματος, σε συνδυασμό με τη δυσκολία επιβολής της ατζέντας του κόμματος στον δημόσιο διάλογο, συντηρούν ερωτήματα για τη στρατηγική που ακολουθείται. Πολλοί στο ΠΑΣΟΚ διερωτόνται…«Αν είχαμε Δούκα ή Γερουλάνο;»
Η δημιουργία του ΕΛ.Α.Σ. αυξάνει ακόμη περισσότερο την πίεση. Η πολιτική επένδυση του ΠΑΣΟΚ στην κατάκτηση της ηγεμονίας στον χώρο της Κεντροαριστεράς απειλείται πλέον από έναν αντίπαλο που διαθέτει ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα και παραμένει αναγνωρίσιμος σε μεγάλα τμήματα του εκλογικού σώματος. Ακόμη και αν ο Αλέξης Τσίπρας κουβαλά το βάρος των αντιφάσεων και των λαθών της διακυβέρνησής του, η παρουσία του αρκεί για να μετατρέψει τον ανταγωνισμό σε πολύ πιο απαιτητική υπόθεση.
Το μεγάλο ερώτημα αφορά την επόμενη ημέρα των εκλογών. Αν το ΠΑΣΟΚ βρεθεί στην τρίτη θέση, πίσω από τη Νέα Δημοκρατία και το νέο σχήμα του Αλέξη Τσίπρα, η συζήτηση για τη στρατηγική του κόμματος θα ανοίξει με ένταση. Αν μάλιστα καταλήξει στην τέταρτη θέση, τότε οι εξελίξεις ενδέχεται να είναι πολύ πιο δραματικές. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η αμφισβήτηση της ηγεσίας θα θεωρείται σχεδόν βέβαιη, καθώς αρκετά στελέχη θα υποστηρίξουν ότι χάθηκε ακόμη μία ευκαιρία για την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η μάχη με τον Τσίπρα, επομένως, δεν αφορά μόνο την εκλογική κατάταξη. Μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική και για το πολιτικό μέλλον του ίδιου του Νίκου Ανδρουλάκη.
