Η αποχώρηση από μια εταιρεία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η πόρτα κλείνει οριστικά. Εργαζόμενοι που φεύγουν μπορεί να επιστρέψουν έπειτα από μήνες ή χρόνια, ενώ αρκετές επιχειρήσεις είναι πρόθυμες να προσλάβουν ξανά ανθρώπους που γνωρίζουν ήδη. Πρόκειται για τους λεγόμενους «boomerang employees», δηλαδή πρώην εργαζομένους που επανέρχονται στον ίδιο εργοδότη για μια δεύτερη περίοδο απασχόλησης.
Στις ΗΠΑ, στοιχεία της ADP Research, της ερευνητικής μονάδας της εταιρείας υπηρεσιών μισθοδοσίας και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού ADP, δείχνουν ότι από το 2018 οι εργαζόμενοι που επέστρεφαν σε προηγούμενο εργοδότη αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο στο 31% των προσλήψεων. Τον Μάρτιο του 2025 το ποσοστό αυξήθηκε στο 35%, από 31% έναν χρόνο νωρίτερα, ενώ στον ευρύτερο τομέα της ενημέρωσης και των επικοινωνιών το ποσοστό πλησίασε τα δύο τρίτα. Παρά την υψηλή συμμετοχή τους στις προσλήψεις, οι εργαζόμενοι αυτοί αντιπροσωπεύουν μόλις το 2% του συνολικού ενεργού εργατικού δυναμικού που παρακολουθεί η ADP.
Η μέτρηση της ADP περιλαμβάνει όσους επέστρεψαν στη μισθοδοσία ενός εργοδότη έπειτα από περίοδο απουσίας και όχι μόνο όσους είχαν παραιτηθεί για να εργαστούν αλλού. Τα στοιχεία αφορούν τις ΗΠΑ και δεν μπορούν να μεταφερθούν αυτομάτως στην Ευρώπη. Δείχνουν, ωστόσο, πόσο σημαντική πηγή υποψηφίων μπορούν να αποτελέσουν οι πρώην εργαζόμενοι.
Γιατί ένας πρώην εργαζόμενος μπορεί να είναι ελκυστική επιλογή
Η επαναπρόσληψη έχει ένα προφανές πλεονέκτημα. Εργοδότης και εργαζόμενος γνωρίζονται ήδη. Η εταιρεία έχει εικόνα για την απόδοση, τις δεξιότητες και τον τρόπο συνεργασίας του, ενώ εκείνος γνωρίζει την κουλτούρα, τις διαδικασίες και αρκετούς από τους ανθρώπους της. Η προηγούμενη εμπειρία περιορίζει μέρος της αβεβαιότητας που συνοδεύει μια πρόσληψη και μπορεί να κάνει ευκολότερη την προσαρμογή.
Η προηγούμενη εμπειρία στην ίδια εταιρεία φαίνεται να αποτελεί μεγαλύτερο πλεονέκτημα σε θέσεις που απαιτούν στενή συνεργασία και συντονισμό. Έρευνα στο Academy of Management Journal, βασισμένη σε στοιχεία μεγάλης εταιρείας του κλάδου της υγείας, έδειξε ότι οι εργαζόμενοι που επέστρεφαν λάμβαναν καλύτερες αξιολογήσεις κυρίως σε τέτοιους ρόλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας πρώην εργαζόμενος είναι αυτομάτως καλύτερη επιλογή. Δείχνει, όμως, ότι η γνώση των ανθρώπων και των διαδικασιών μπορεί να είναι χρήσιμη όταν η απόδοση εξαρτάται από τη συνεργασία.
Ο εργαζόμενος που επιστρέφει δεν είναι απαραίτητα ο ίδιος επαγγελματίας που είχε αποχωρήσει. Στο διάστημα που μεσολάβησε μπορεί να έχει αποκτήσει νέες δεξιότητες, να έχει εργαστεί με διαφορετικά συστήματα ή να έχει γνωρίσει άλλους τρόπους οργάνωσης. Η επιχείρηση μπορεί έτσι να αποκτήσει ξανά έναν άνθρωπο που γνωρίζει, μαζί με εμπειρία που εκείνος συγκέντρωσε εκτός αυτής.
Γιατί επιστρέφουν οι εργαζόμενοι
Οι λόγοι της επιστροφής διαφέρουν. Κάποιος μπορεί να διαπιστώσει ότι η νέα δουλειά δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του ή να θεωρήσει ότι ο προηγούμενος εργοδότης προσφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα. Σε άλλες περιπτώσεις, η παλιά εταιρεία έχει αλλάξει, έχει δημιουργήσει μια καλύτερη θέση ή μπορεί να προσφέρει αποδοχές και προοπτικές που δεν υπήρχαν όταν ο εργαζόμενος έφυγε. Υπάρχουν επίσης προσωπικοί λόγοι, όπως μια μετακόμιση, οικογενειακές υποχρεώσεις ή η ολοκλήρωση σπουδών.
Έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2026 στο Frontiers in Psychology, βασισμένη μεταξύ άλλων σε συνεντεύξεις με εργαζομένους που επέστρεψαν σε προηγούμενο εργοδότη, εντόπισε παράγοντες που συνδέονται με την καριέρα, τις προσωπικές συνθήκες και τη σχέση με την προηγούμενη εταιρεία. Η επιθυμία του εργαζομένου, πάντως, δεν αρκεί. Η εταιρεία πρέπει να διαθέτει την κατάλληλη θέση και να θεωρεί ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος μπορεί ακόμη να προσφέρει. Η επαναπρόσληψη είναι επομένως μια νέα συμφωνία και όχι απλώς η επαναφορά της παλιάς εργασιακής σχέσης.
Η προηγούμενη γνωριμία δεν εγγυάται την επιτυχία
Η γνώση της εταιρείας δεν αρκεί από μόνη της για να κάνει επιτυχημένη μια επαναπρόσληψη. Ο εργαζόμενος μπορεί να επιστρέψει με διαφορετικές προσδοκίες, ενώ η επιχείρηση, η διοίκηση και η ομάδα μπορεί να έχουν αλλάξει σημαντικά στο διάστημα της απουσίας του. Η εικόνα που έχει κάθε πλευρά για την άλλη ενδέχεται να βασίζεται σε συνθήκες που δεν υπάρχουν πια.
Το βασικό ερώτημα είναι αν έχουν αλλάξει οι συνθήκες που προκάλεσαν την αρχική αποχώρηση. Αν το πρόβλημα ήταν οι περιορισμένες προοπτικές εξέλιξης, η σχέση με τη διοίκηση, οι αποδοχές ή ο τρόπος εργασίας και τίποτα από αυτά δεν έχει αλλάξει, η επιστροφή μπορεί απλώς να οδηγήσει σε μια δεύτερη αποχώρηση.
Η επιστροφή μπορεί να επηρεάσει και όσους παρέμειναν στην επιχείρηση. Αν ένας πρώην συνάδελφος επιστρέψει με υψηλότερες αποδοχές, καλύτερη θέση ή περισσότερες αρμοδιότητες, μπορεί να δημιουργηθούν ερωτήματα για το πώς αναγνωρίζονται η εμπειρία και η παραμονή των υπόλοιπων εργαζομένων.
Οι πρώην εργαζόμενοι αποτελούν μια ιδιαίτερη δεξαμενή υποψηφίων, επειδή η επιχείρηση διαθέτει περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτούς από ό,τι για κάποιον που συναντά για πρώτη φορά. Αυτό μπορεί να περιορίζει ορισμένες αβεβαιότητες μιας πρόσληψης, χωρίς να καταργεί τους κινδύνους της. Το κρίσιμο δεν είναι μόνο αν ο εργαζόμενος θέλει να επιστρέψει, αλλά αν οι σημερινές συνθήκες μπορούν να στηρίξουν μια νέα συνεργασία και για τις δύο πλευρές.
