10 Μαρτίου 2010
Ο Μεξικανός Carlos Slim βρίσκεται στην κορυφή της λίστας του περιοδικού Forbes με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Η περιουσία του ανέρχεται σε 53,5 δισ. δολάρια, κάτι που σημαίνει ότι είναι πλουσιότερος από τον Bill Gates και τον Warren Buffett. Θα παραμείνει στην κορυφή του κόσμου έως το 2013. Σήμερα, 86 χρονών και με περιουσία που υπολογίζεται στα 116 δισ. δολάρια, είναι ο 16ος πλουσιότερος, σύμφωνα με το Forbes.
Ο Carlos Slim είναι αυτοδημιούργητος, μπήκε στον κόσμο των επιχειρήσεων από πολύ μικρή ηλικία, και όπως έχει πει, χρωστά την επιτυχία του σε έναν άνθρωπο: Στον πατέρα του.
Όταν μεγάλωνε, ο πατέρας του, Julián Slim Haddad, διατηρούσε ένα κατάστημα και επένδυε σε ακίνητα στο κέντρο του Μέξικο Σίτι.
Κάθε Κυριακή, έδινε στον γιο του το χαρτζιλίκι των 5 πέσος, με μία προϋπόθεση: Έπρεπε να τηρεί «λογιστικό βιβλίο», στο οποίο θα έγραφε κάθε αγορά που έκανε με τα χρήματά του. Μαζί, πατέρας και γιος μελετούσαν το βιβλίο και ανέλυαν τα έξοδα, τις αγορές και τις κινήσεις του Slim.
Αυτό τον βοήθησε να μάθει από πολύ μικρή ηλικία να διαχειρίζεται το εισόδημά του και να κρατά τα έξοδά του υπό έλεγχο. Μέχρι και σήμερα, ο Slim διατηρεί μερικά από τα λογιστικά βιβλία των παιδικών του χρόνων σε ένα ράφι στο γραφείο του.
«Το χρήμα που βγαίνει από την επιχείρηση εξατμίζεται», «όλες οι εποχές είναι καλές εάν δουλεύεις με τον σωστό τρόπο», ήταν μερικά από τα μαθήματα στα οικονομικά και το επιχειρείν που πήρε από τον πατέρα του.
Ακολουθώντας αυτές τις συμβουλές, ο Slim σύντομα άρχισε να χτίζει τη δική του περιουσία.
Στα 10 του, άνοιξε τον πρώτο του αποταμιευτικό λογαριασμό. Αργότερα άρχισε να «σηκώνει» χρήματα από αυτόν και να αγοράζει κρατικά ομόλογα, όταν διαπίστωσε ότι οι καταθέσεις του δεν απέφεραν αρκετούς τόκους. Στα 12 άρχισε να αγοράζει μετοχές της Banco Nacional de México.
Ο Slim συνέχισε να επενδύει όσο ήταν μαθητής λυκείου και σαν έφηβος ακόμα, πήρε μέρος στο πρώτο του διοικητικό συμβούλιο: Επρόκειτο για μια εταιρεία εξορύξεων στην οποία ήθελε να επενδύσει.
Διαβάστε ακόμα: Οι 10 πλουσιότερες οικογένειες στον κόσμο
Όταν αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με πτυχίο πολιτικού μηχανικού, άρχισε να αγοράζει μετοχές εταιρειών και να χτίζει την περιουσία του. Όμως έγινε πραγματικά πλούσιος όταν η οικονομία του Μεξικό έπεσε σε μεγάλη κρίση, το 1982. Τότε, ο Slim εκμεταλλεύτηκε τις πολύ χαμηλές τιμές για να αγοράσει ποσοστά εταιρειών και να επενδύσει σε επιχειρήσεις.
Ήταν, όπως έχει πει, ένα ακόμα μάθημα που πήρε από τον πατέρα του: Συνεχίζεις να επενδύεις και να επανεπενδύεις στις επιχειρήσεις σου ακόμα και κατά τη διάρκεια των κρίσεων.
Η Slimlandia
Σήμερα, οι επιχειρήσεις του βρίσκονται όπου και εάν κοιτάξει κανείς στο Μεξικό, μια χώρα που κάποιοι αποκαλούν και «Slimlandia». «Κάποιες φορές είναι δύσκολο να πεις πού σταματά ο Carlos Slim και πού αρχίζει το Μέξικο Σίτι», είχε γράψει για αυτόν ο Guardian πριν από μερικά χρόνια.
Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του να προέρχεται από την America Movil, τον μεγαλύτερο όμιλο τηλεπικοινωνιών της Λατινικής Αμερικής, όμως ο Slim έχει επίσης συμφέροντα στο banking, στον τομέα των εξορύξεων και στις κατασκευές. Επίσης, έχει επενδυτικές συμμετοχές σε διάφορες εισηγμένες εταιρείες ανά τον κόσμο.
Η στρατηγική του για να βγάζει χρήματα είναι σαφής: Αγοράζει εταιρείες που αντιμετωπίζουν προβλήματα και τις αναδιαρθρώνει, πριν να πουλήσει το ποσοστό του με κέρδος.
Αυτό έκανε κατά την κρίση χρέους στο Μεξικό του 1982, ενώ κάτι παρόμοιο εφάρμοσε και το 2009 στις ΗΠΑ, όταν δάνεισε 250 εκατ. δολάρια στους New York Times με επιτόκιο 14%, με αποτέλεσμα να γίνει μεγαλομέτοχος της εφημερίδας.
Οι επικριτές του τον κατηγορούν για μονοπωλιακές πρακτικές, λέγοντας ότι η επιχειρηματική του δράση ανεβάζει τις τιμές και την ανεργία.
Όμως, ο δισεκατομμυριούχος δεν αφήνει τις επικρίσεις να τον επηρεάζουν. «Όταν ζεις για τη γνώμη των άλλων είσαι νεκρός. Δεν θέλω να ζω σκεπτόμενος πώς θα με θυμούνται», έχει πει.
Σε κάθε περίπτωση, το περιοδικό Time του έδωσε πέρυσι μία θέση ανάμεσα στις 100 σπουδαιότερες προσωπικότητες της παγκόσμιας φιλανθρωπίας. Οι δωρεές του, έγραφε το περιοδικό, αντανακλούν την πεποίθησή του ότι το κλειδί για να βοηθήσει τον κόσμο δεν είναι η φιλανθρωπία, αλλά η δημιουργία θέσεων εργασίας. «Η καταπολέμηση της φτώχειας συνδέεται με την απασχόληση», είχε πει σε μια συνέντευξη τύπου πέρυσι.
Για αυτό και δεν έχει υπογράψει το Giving Pledge, με το οποίο μερικοί από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου δεσμεύονται να δωρίσουν το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους. Τα προβλήματα δεν λύνονται όταν οι πλούσιοι χαρίζουν παθητικά πλούτο, λέει. «Αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να δωρίσουν την εργασία τους, την αφοσίωσή τους στην επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας, όχι να κάνουν απλά δωρεές».
